اورسون ولز:در سال ۱۹۴۱ اولین و بزرگ ترین فیلم خود را با نام «همشهری کین» روی پرده آورد.

«همشهری کین» به خاطر داشتن فرم غیرمتعارف و سبک متفاوت شهرت یافت.

شیوه ی روایی این فیلم و بازگشت به گذشته در آن ویژگی خاص دارد.

تو در تویی حوادث از ویژگی های دیگر فیلم است.

فیلم به جهت شکل بصری خاص(مانند تاکید بر عمق-کمپوزیسیون دقیق-میزانسن های خاص-ارتفاع دوربین-استفاده از مکان های بسته و تاکید بر فشار سقف برای القای فشار روحی)شهرت دارد.

امپرسیونیسم و آوانگاردیسم

در حدود سال های ۱۹۱۸ نسل جدیدی از فیلمسازان در فرانسه به مبارزه علیه سینمای رایج فرانسه پرداختند.

پیروان این جنبش مبانی زیبا شناسی تصویر های سینما را مطرح کردند و با تاثیر از نقاشی امپرسیونیستی با تصاویری محزون و خط کمرنگ داستانی آثار خود را ارائه دادند.

عدم استفاده از شیوه های بیانی داستانی و رسیدن به سینمای تصویری به نام «سینمای ناب»از ویژگی های این جنبش است.

در شکل تکنیکی و فنی امپرسیونیسم عبارت است از ساخت یک سکانس از طریق نماهای کوتاه و متوالی.این نماها اغلب بدون آنکه به یکدیگر مربوط باشند پشت سر هم قرار می گیرند.

ابل گانس:از برجسته ترین هنرمندان سینمای صامت و امپرسیونیسم فرانسه است.او در فیلم«چرخ» استفاده ی نوآورانه از مونتاژ سریع را ارائه داد و در فیلم« ناپلئون »شیوه ی خاصی برای نمایش فیلم ابداع کرد. از جمله تقسیم پرده ی سینمایی به سه قسمت (تکنیک پلی ویژن)و ایجاد حرکات خاص در فیلم.

به طور مثال در صحنه ی ریزش برف گانس دستور داد یک دوربین در حال کار را به هوا پرتاب کنند تا نقطه ی دید گلوله ی برفی به دست آید.